Wandeling op Point Reyes

Point Reyes is een schiereiland ten noorden van San Fransisco dat een heel stuk de oceaan in steekt. Vandaar dat ze er al lang geleden een vuurtoren gebouwd hebben. Het landschap is erg schilderachtig en er loopt een grote kudde 'elk' rond, een soort groot hert. Al met al genoeg om er een populaire toeristische bestemming van te maken. Er zijn een aantal leuke wandelingen uitgezet waarvan wij er één gedaan hebben.


Op vrijdagavond hadden we een feestje waar nogal wat gedronken werd. Zoals het een echte man betaamd was ik niet dronken, maar wel erg moe van de drank. Dus het was op zaterdag niet al te vroeg toen we vertokken. En zoals voor alles wat hier 'dichtbij' is, moet je toch nog wel een paar uurtjes rijden. Dus we kwamen pas rond een uur of drie aan bij het bezoekerscentrum. Helaas was toen net de laatste kampeerplek weggegeven. Gelukkig kreeg Gon na wat aandringen een zogenaamde 'hike-in bike-in' plaats, waar je dus geen auto mag neerzetten. Dus liepen we met al onze spullen in tassen en kratten vanaf een parkeerterrein buiten de camping naar de kampeerplek. De kampeerplek bleek middenin een soort heksenkring van coasta redwods te liggen. Een soort cirkel van een stuk of 7 gigantische redwood bomen. Dat gaf het geheel een heel sprookjesachtig sfeertje. 's Avonds hebben we lekker gekletst bij het kampvuur met twee fietsers die op dezelfde plek stonden. Dat waren, zeer onamerikaans, mensen die geen auto hadden en alles met de fiets deden.


De zondag zijn we een lange wandeling gaan maken op het schiereiland. Er zijn weinig bomen op Point Reyes, zodat je je goed moet insmeren. Onderweg zie je enorm veel verschillende planten, bloemen en dieren.
Op de fotopagina vindt je de foto van onze wandeling. Let ook op de foto met de eikenblaadjes. Dat zijn geen echte eikenblaadjes, maar Poison Oak, een lokale grondbedekker waar je vreselijke uitslag en jeuk van kan krijgen. Het gebeurt nogal eens dat onwetende mensen in de vrije natuur een boodschap moeten doen en met hun billen er tegenaan gaan zitten; dat is geen goed idee! Let ook de de laatste foto, van Gon tussen twee hekken. Dit was één hek, voor de aardbeving van 1906. Na de aardbeving stonden de twee delen 6 meter uit elkaar.
Toen we op het meest noordelijke puntje van het schierleiland waren aangekomen zagen we twee walvissen zwemmen in de baai tussen het schiereiland en het vasteland. Dat was een leuke ervaring, walvissen zien vanaf het vasteland. Na de wandeling zijn we nog naar de vuurtoren op het meest westelijke punt gereden. Dat was ook een fraai gezicht. Op de terugweg hebben we lekker gegeten in een lokaal restaurant. Al met al was het een welbesteed weekend.