Waar we wél wonen

Heel lang geleden stuurden we jullie wat fotootje van een huis dat we gehuurd hadden. Dat huis is het niet geworden. In dit bericht het verhaal van onze verhuizing.

Midden februari hebben we het contact getekend voor een prachtig huis op een heuvel in San Jose. Hardstikke mooi vonden we dat. Helaas vonden de eigenaren c.q. bewoners het twee weken voor de verhuizing bij nader inzien toch niet zo'n goed idee om (tijdelijk) terug te gaan naar India, wat ze ons in een emailtje meedeelden.
We waren behoorlijk 'pissed' zoals je kunt begrijpen. Ook omdat we er een ander goed huis voor hadden afgezegd. Maar ja, veel keuze hadden we uiteindelijk ook niet. Blijkbaar heb je hier ook niet veel poten om op te staan als je er nog niet in woont.
Dus daar zaten we dan, huur van het appartement al opgezegd, nog twee weekenden om een ander huis te zoeken. En dan nog liefst iets dat voor een half jaar te huur was, want Gon wist nog niet precies hoe lang haar project nog zou duren. Meestal is de minimale huurtijd 1 jaar voor huizen. Appartementen kan je vaak ook voor kortere tijd huren, maar dat wilden we nou net niet meer.
Je begrijpt het al, wij als een gek bij allerlei huizen langs. Eerst de selectie maken met behulp van het Internet en housingmaps.com en dan de geselecteerde huizen bezoeken. We hebben er zeker een dozijn bekeken in dat eerste weekend. De meeste huizen waren wat ouder, met behoorlijk oubollige interieurs over het algemeen. Vrijdag had Gon de hele dag rondgereden. En ook zaterdag hebben we allerlei huizen bekeken. Zaterdagavond hadden nog niet echt iets naar ons zin gezien. Aan het eind van de middag belden we nog met de eigenaar van een modern huis, maar ze zeiden dat ze al geïnteresseerden hadden. Gon drong nog wat aan, zodat we op zondagochtend nog langs mochten komen. Dat bleek zowel een voordeel als een nadeel, zoals je later zult zien.

Anyway, wij gingen langs en het klikte gelijk goed met de eigenaren en toenmalige bewoners. Het huis was prima, een van de weinige moderne huizen die we gezien hadden. Hij is Turks van origine en zij Chinees, in onze ogen een bijzondere combinatie. De reden van de verhuizing was dat hun vierjarige zoon naar school gaat en het huis in een minder goed schooldistrict ligt. Anyway, die andere geïnteresseerden hadden een optie genomen dus we moesten nog een paar dagen geduld hebben. Op dinsdag (meen ik) kwam het verlossende woord. We konden het huis huren.

Op 1 maart zijn we er in getrokken. De verhuizing was lekker makkelijk: we hebben geloof ik drie keer heen en weer gereden met onze eigen auto. Toch gemakkelijk, al die gehuurde spullen; we hebben ze lekker op laten halen. We wilden namelijk niet nog langer die doorgezeten en -gelegen troep gebruiken. Dus het werd Ikea-time! We hebben er weer zo'n beetje alles gehaald wat we nodig hadden. Een bed, lounge-stoelen, twee salontafels (ja, ons huis heeft twee woonkamers...), een eettafel met stoelen, enzovoorts. Behalve de bank, die hebben we bij een Japanse winkel gehaald. Ikea banken zijn toch net effe te slecht naar onze smaak.

Nou ja, dan wil je natuurlijk weten hoe we er bij zitten. Kijk maar gauw op de fotopagina voor de plaatjes die meer zeggen dan 1000 woorden. En het huis, bevalt het nu? zul je zeggen. Nou, ik was in het begin wel wat teleurgesteld over het verkeerslawaai hier in de buurt. Op de zondagochtend dat we kwamen kijken hoorde je dat uiteraard niet, maar door de weeks is het behoorlijk sterk. Je kunt het zelfs binnen horen, terwijl het huis toch honderden meters van de snelweg verwijderd is. Maar toch went het wel, en het is ook minder hoorbaar nu we gordijnen in de slaapkamer hebben. Dus al met al is het een prima huis op een iets mindere plek. Maar wat klaag ik eigenlijk.... de woon-werk afstand is uitstekend! We fietsen allebei regelmatig naar huis, voor mij ongeveer 20 kilometer. Heerlijk langs de baai, weinig auto's, een beetje wind tegen en altijd zon!

Oh ja, Gon's project is nu gepland tot volgend jaar april. Dus dat is nu zo'n beetje het uitgangspunt voor ons verblijf hier. We zien wel hoe het loopt. Ze is inmiddels projectleider bij het vervolgproject geworden. Dat project kost nogal wat meer tijd, dus ze is aardig druk de laatste tijd. Maar hierover later meer.